Czy można powiedzieć, że obecna kultura adaptuje sztukę klasyczną?
Czy istnieje zatem jakiś związek pomiędzy powieścią Solaris Lema a busami komunikacji miejskiej, pochodzącymi z fabryki o nazwie „Solaris”? Czy teatr i film można dziś spotkać w innej odsłonie? Jeśli tak, to jak można wykorzystać ten fakt w poszerzaniu światopoglądu młodzieży? Będziemy przyglądać się nowatorskim pomysłom na sztukę i zastanawiać, jak ją czytać, żeby mogła nas czegoś nauczyć. Poniżej przedstawiono alternatywne propozycje na ciekawe zajęcia.
Kategoria: Artykuły z czasopisma
Literatura współczesna jest zwrotem ku literaturze dokumentu osobistego. Tym terminem Roman Zimand nazwał spory obszar literatury, która wyraża osobiste stanowisko autora tekstu w sposób na tyle wyraźny, że czytelnik może poznać jego stosunek do zdarzeń przedstawionych w utworze. Zdaniem badacza, literaturę dokumentu osobistego tworzy pisarstwo autobiograficzne z takimi gatunkami, jak autobiografia, dziennik, pamiętnik, wspomnienie, relacja, list, wyznania, wywiad-rzeka, literacki autoportret.
Podstawa programowa mówi wyraźnie i jednoznacznie. Młodzież ma „świadomie, odpowiedzialnie, selektywnie korzystać (jako odbiorca i nadawca) z elektronicznych środków przekazywania informacji, w tym z internetu”.
Często mówi się, że między literaturą wysoką a masową nie ma komunikacji, publiczność czytająca, ale niezaangażowana w obieg krytycznoliteracki zarzuca literaturze wysokiej i jej twórcom parnasizm, snobizm, niezrozumiałość. Za wzór do naśladowania stawia jej kryminał i (ostatnio) reportaż – czyli gatunki, które mówią o życiu, nie analizują do nieprzytomności wydumanych problemów, angażują się we współczesną rzeczywistość, ale też dostarczają rozrywki. Nade wszystko zaś zaletą gatunków popularnych jest mówienie wprost, bez skomplikowanych i trudnych do wyśledzenia środków retorycznych.
Księga przypadku i przeznaczenia – takim dopiskiem opatrzono okładkę Traktatu o łuskaniu fasoli. Dopiskiem, który prowokuje pytanie, dlaczego istniejemy w konkretnej, tylko nam przeznaczonej konfiguracji zdarzeń. Wiesław Myśliwski, dociekając, co określa nasz los – predestynacja czy raczej zbieg okoliczności – podtrzymuje jednocześnie ponadczasową wątpliwość dotyczącą sensu i celu ludzkiego życia.
Dobra opowieść ma jeden główny cel: wzbudzić emocje, zaintrygować, uzależnić od siebie. Jak osiągnąć taki efekt? Trzeba zaprojektować frapujący konflikt, czyli silnik naszej narracji.
Gamifikacja jest działaniem, które od dawna funkcjonuje w życiu społecznym. Każdy z nas brał udział w różnorodnych konkursach czy programach, które wykorzystują pozytywne emocje i zabawę dla osiągnięcia zamierzonego celu.
Upowszechnianie czytelnictwa wśród dzieci i młodzieży ogłoszono jednym z priorytetów MEN. Aby skutecznie go realizować, trzeba sięgnąć po metody, które będą atrakcyjne dla uczennic i uczniów.
