Wszyscy przez to przeszliśmy. Mowa o wycieczce do kina na ekranizację szkolnej lektury...
Kategoria: Artykuły z czasopisma
Kino i film można odmieniać na lekcjach języka polskiego we wszystkich możliwych przypadkach. Ale ich status w szkole czasem najlepiej określa kwestia dopełniacza: kogo? czego? (nie ma).
Za nami trzecia już matura w nowej formule. Jak podano w informatorze egzaminacyjnym, podstawowym założeniem zmian dotyczących egzaminu pisemnego z języka polskiego było podkreślenie znaczenia umiejętności analizy i interpretacji różnych tekstów, jako jednej z kluczowych kompetencji, bez której trudno świadomie uczestniczyć w świecie kultury. Część testowa egzaminu pisemnego miała przy tym sprawdzać przede wszystkim świadomość językową maturzystów oraz ich umiejętności dotyczące wykonywania operacji na tekstach, a podczas części drugiej, polegającej na napisaniu wypracowania,ocenie miała podlegać umiejętność tworzenia wypowiedzi argumentacyjnej w formie rozprawki lub interpretacji tekstu poetyckiego.
Polskie kino, choć zazwyczaj w nieśmiesznych komediach przedstawia współczesność i wyobrażoną, nieistniejącą klasę średnią, ma też dobre momenty – gdy odwołuje się do przeszłości. Obala także stereotypy, że tylko starsze pokolenie zainteresowane jest historią, że tylko ludzie urodzeni w dobie PRL-u potrafią opowiadać o przeszłości w sposób pozbawiony naiwności i uproszczeń. Okazuje się bowiem, że młodzi twórcy potrafią osadzić akcję swoich obrazów właśnie w przeszłości, pokazać jednocześnie specyfikę i dramatyzm polskiej historii oraz uniwersalność losów uwikłanych w nią jednostek – a czegóż więcej chcieć może odbiorca?
Nauczycielu, czy jesteś gotowy na siedem sprawdzonych sposobów na kreatywne i twórcze pisanie? Mam nadzieję, że tak! Teraz Twój warsztat będzie wyglądał zupełnie inaczej! Zapraszam Cię w podróż razem ze mną.
Co lubią dzisiejsi czytelnicy? Co ich elektryzuje? Jaki element musi zawierać fabuła, żeby skutecznie uwiodła odbiorcę? Odpowiedź brzmi: twist.
Tomik Bronki Nowickiej Nakarmić kamień to niezwykle dojrzały i udany, bo nagrodzony zeszłoroczną Nike, debiut literacki poetki, reżyserki i scenarzystki. I mimo że wpisuje się on w bogatą tradycję utworów poświęconych motywowi dziecka, jak i dzieł przedstawiających rzeczywistość z perspektywy wchodzącego w życie małego człowieka, stanowi on zjawisko bardzo osobne i niepowtarzalne. W niewielki rodzinny krąg oraz codzienność pełną zwyczajnych niezwyczajnych zdarzeń wprowadza nas mała dziewczynka, którą siła kreacji czyni swego rodzaju poetyckim demiurgiem. Dzięki jej wyjątkowej wyobraźni poznawany poprzez zmysły dziecka świat to jednocześnie świat powoływany na oczach czytelnika do istnienia.
W podstawie programowej, która zaczęła obowiązywać od września 2017 r., książka Charlesa Dickensa Opowieść wigilijna znalazła się na liście lektur obowiązkowych dla klas VII i VIII. Zarówno w przypadku omawiania tej książki, jak i innych dzieł literackich, można zaproponować uczniom kilkugodzinną przygodę z lapbookiem. Atrakcyjne wizualnie teczki cieszą się od jakiegoś czasu dużym powodzeniem w szkołach, sprawdzają się w pracy z młodzieżą, bo angażują ją do działania1. Jakie elementy może zawierać lapbook poświęcony lekturze?
Od lat zyskuje coraz większą popularność na całym świecie, korzystają z niego niemal wszystkie grupy zawodowe, jak również osoby prywatne, ostatnio ogromnym powodzeniem cieszy się w polskich szkołach.
Szkoła jako instytucja edukacyjna i środowisko wychowawcze jest zobowiązana dbać o wszechstronny rozwój osobowości młodego pokolenia. Powinna należycie wypełniać funkcję nie tylko kształcącą, polegającą na przekazywaniu wiedzy z różnych dziedzin, lecz także opiekuńczo-wychowawczą, związaną z zaspokojeniem potrzeb niezbędnych dla prawidłowego rozwoju fizycznego i psychicznego uczniów oraz kształtowaniem ich postaw moralnych i społecznych.
Współczesny nauczyciel to osoba, która wciąż doskonali swój warsztat pracy. Chcąc osiągnąć sukces, uatrakcyjnia swoje zajęcia poprzez wprowadzanie innowacyjnych metod, form i pomocy dydaktycznych. Taka otwartość i chęć ciągłego rozwoju stanowi wymaganie stawiane przed dzisiejszym edukatorem, wychowawcą. Coraz częściej nauczyciele wykorzystują w swojej pracy metody aktywizujące, problemowe, praktycznego działania, a wśród nich można wymienić metodę tekstu przewodniego.