Zadaniem szkoły jest przygotowanie młodego człowieka do życia we współczesnym świecie. Uczeń gimnazjum, kończąc obowiązkową edukację, powinien umieć krytycznie oceniać rzeczywistość, poradzić sobie na rynku pracy, potrafić współpracować z różnymi ludźmi i w różnych warunkach, być aktywnym i gotowym na zmiany.
Dział: Akademia rozwoju nauczyciela
Nie jestem polonistą. Nie jestem matematykiem, fizykiem czy filologiem. Ba! Według niektórych nie jestem nawet nauczycielem. Takim z prawdziwego zdarzenia: borykającym się w szkole powszechnej nie tylko z rozbrykaną dziatwą, ale również ze wszędobylską biurokracją. Z tymi wszystkimi kuratoriami, ministrami, podstawami programowymi, systemami ocen i innymi mniej lub bardziej dziwnymi wymysłami ludzi często mało związanych z praktyką edukacyjną. Tak. Nie jestem nauczycielem z prawdziwego zdarzenia.
Dlaczego zatem za chwilę będę wymądrzał się na temat ściśle związany z relacją nauczyciel – uczeń?
Pracuję z ludźmi. Raczej dorosłymi, pracuję z grupami i indywidualnie. Myślałem w pewnym momencie mojej (tak zwanej, bo słowo to w przypadku nas – pedagogów brzmi na wskroś dziwacznie) kariery zawodowej, że znam się na ludziach. Byłem przekonany, że potrafię, pracując z grupą, rozpoznać, kto zacz. Kto skromny i wartościowy, a kto cwaniak i kombinator, komu raczej należy powtórzyć, by zrozumiał, a kto swym talentem lśni wokoło. Cóż, pokory człowiek uczy się całe życie. Myliłem się co do swoich (hmm…) zasobów.
Warsztaty dziennikarskie są skierowane do uczniów zainteresowanych mediami i pracą dziennikarza. Dają możliwość zdobycia wiedzy związanej z tradycyjnymi i nowymi mediami, poznania warsztatu pracy dziennikarzy telewizyjnych i radiowych oraz wcielenia się w rolę dziennikarza poprzez udział w warsztatach twórczego pisania. Uczniowie opanowują podstawy sztuki dziennikarskiej i uczą się pisania artykułów. Umiejętności te wykorzystują w praktyce, tworząc własną gazetę. Jednocześnie doskonalą sprawność językową, uświadamiają sobie wagę kultury języka, uczą zasad etyki dziennikarskiej. Zajęcia uwrażliwiają młodych ludzi na rozmaite problemy społeczne. Młodzież ma możliwość wypowiedzenia się na ważne aktualne tematy z otaczającego świata. W programie zajęć znajdują się także planowane wyjścia, podczas których młodzież może podglądać pracę profesjonalistów, oraz blok zajęć poświęconych wybitnym dziennikarzom.
Edward Stachura ciągle żyje – przede wszystkim w swojej legendzie i mitach. W jego wierszach, poematach, piosenkach, dziennikach, a także w biografii poety, młodzi czytelnicy znajdują analogie do swoich niepokojów, do zagubienia w dzisiejszym świecie, do marazmu życia, do samotności, do swoich marzeń o przygodzie, o prawdziwym, godnym życiu.
Jednym z przyjemniejszych uczuć towarzyszących lekturze jest zachwyt, który sprawia, że ma się ochotę doświadczyć tego samego, co autor książki. Czytając Mój Madagaskar Jarosława Kreta, myśli się o spakowaniu walizki i locie na wyspę duchów. Zazwyczaj jednak nie da się tak po prostu wyruszyć na inny kontynent tylko dlatego, że mamy na to ochotę – pozostaje nam na szczęście literatura, która ma moc przenoszenia we wszystkie zakamarki świata.
Sprawy plagiatów, czyli popularnie mówiąc „kradzieży intelektualnych”, często goszczą na łamach prasy całego świata i dotyczą zarówno różnych grup społecznych, jak i zawodowych. W Polsce najczęściej słyszymy o naruszeniach prawa autorskiego nauczycieli akademickich, ponieważ w tym środowisku awans naukowy wiąże się z koniecznością publikowania wielu prac naukowych i pisania książek.
Uczenie się to ważna aktywność każdego dorosłego człowieka, która dzieje się niemalże na każdym kroku. Aby ten proces przebiegał efektywnie, warto poznawać i uwzględnić zasady nim rządzące oraz umieć zastosować je w praktyce. Co możemy zrobić, aby skuteczniej się uczyć?
Masz styl, to masz osobowość i klasę. Przyjdź, a pomogę ci go odnaleźć! Mniej więcej tak reklamuje swoje usługi, oczywiście za pieniądze, personal shopper, personal styling i personal branding, czyli osobisty stylista, kreator, designer, wizażysta, coach, trener rozwoju, specjalista od wizerunku i coraz popularniejszej w Polsce marki osobistej. Nie znam się ani na modowych trendach, ani na politycznym, biznesowym czy celebryckim image. Za to wiem co nieco, kim powinien być nauczyciel posiadający własny styl, wyrazistą osobowość, wiedzę, twórczą pasję i profesjonalizm.
Od zarania dziejów ludzie poszukują odpowiedzi na pytania o charakterze egzystencjalnym. Filozofowie, psycholodzy, socjolodzy i pedagodzy udzielają różnych odpowiedzi na te pytania. Dla osób o hedonistycznym nastawieniu miarą jakości życia jest bilans emocjonalnych doznań oraz uczucie satysfakcji. Natomiast zwolennicy eudajmonistycznej teorii o normatywnym charakterze za miarę szczęśliwego życia uważają: rozwój osobisty, autonomię, pozytywne relacje z innymi, zdolność kształtowania swojego otoczenia oraz poczucie celowości i wartości własnego życia (Ryff, 1989; za: Czapiński, 2005, s. 15).