Drogowskazy na drodze do szczęścia i samorealizacji

Akademia rozwoju nauczyciela

Od zarania dziejów ludzie poszukują odpowiedzi na pytania o charakterze egzystencjalnym. Filozofowie, psycholodzy, socjolodzy i pedagodzy udzielają różnych odpowiedzi na te pytania. Dla osób o hedonistycznym nastawieniu miarą jakości życia jest bilans emocjonalnych doznań oraz uczucie satysfakcji. Natomiast zwolennicy eudajmonistycznej teorii o normatywnym charakterze za miarę szczęśliwego życia uważają: rozwój osobisty, autonomię, pozytywne relacje z innymi, zdolność kształtowania swojego otoczenia oraz poczucie celowości i wartości własnego życia (Ryff, 1989; za: Czapiński, 2005, s. 15).

Powszechne przekonanie, że upragniony dobrostan psychiczny pojawi się, gdy zrealizowane zostaną istotne cele i dążenia czy zdobyte zostaną określone dobra materialne, powoduje, iż „odkłada się” bycie szczęśliwym na później. Większość ludzi wierzy bowiem, iż „ostateczne szczęście czeka na nich za horyzontem spełnionych marzeń: szczęśliwy będę dopiero, gdy uda mi się zrealizować wszystkie ważne cele życiowe. 
W naszym myśleniu przewagę ma teoria szczęścia pochodzącego z zewnątrz i wynikające z niej złudzenie postępu 
hedonicznego” (Czapiński, 2005, s. 54–55). Okazuje się jednak, że to indywidualny system przekonań oraz sposób pos-trzegania świata ma o wiele większy wpływ na poczucie szczęścia niż obiektywne warunki (Diener, Lucas, Oishi, 2005, 
s. 45). Liczne badania jednoznacznie wykazały bowiem, iż niemat...

Pozostałe 90% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań magazynu "Polonistyka"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
  • ...i wiele więcej!

Przypisy