Aby pomagać innym, należy w pierwszej kolejności zaopiekować się sobą. Przymierze terapeutyczne, którego podstawą jest akceptacja, szacunek, otwartość i empatia wobec drugiego, ma szansę stać się dużo bardziej autentyczne, jeżeli postawy te charakteryzują również terapeutę w jego relacji z samym sobą. Jak zadbać o samego siebie?
Dział: Akademia rozwoju nauczyciela
Komunikacja między nauczycielami a rodzicami stanowi fundament efektyw- nego procesu edukacyjnego i wychowawczego. W przypadku problemów z zachowaniem uczniów lub trudności edukacyjnych sposób, w jaki nauczyciel przedstawia te kwestie rodzicom, może znacząco wpłynąć na ich odbiór i – co za tym idzie – na przyszłą współpracę. Warto zatem wiedzieć, jak przekazywać informacje o problemach w sposób empatyczny, zrozumiały i konstruktywny. Niniejszy artykuł ma na celu przedstawienie zasad skutecznej komunikacji z rodzicami w takich sytuacjach oraz wskazanie, jak nauczyciele mogą budować z nimi partnerskie relacje.
Wypalenie zawodowe najczęściej występuje w takich zawodach, które wymagają motywacji wewnętrznej, zaangażowania, zasobów interpersonalnych i dotyczą tzw. pomocy drugiemu człowiekowi. Z tego właśnie powodu wypalenie zawodowe wśród terapeutów specjalnych, których specyfika pracy wymaga wszystkich wyżej wymienionych elementów, może być zjawiskiem bardzo częstym. Czym zatem jest wypalenie zawodowe i jak sobie z nim radzić?
Późne lato przypadające zwykle na sierpień i początek września zwiastuje koniec wakacji i początek nowego roku szkolnego. Uczniowie przygotowują wyprawki: kupują szkolne przybory, zeszyty i zaopatrują się w podręczniki. Nauczyciele, pedagodzy, logopedzi, psycholodzy oraz inni pracownicy szkół również przygotowują się do kolejnego roku szkolnego. Choć nie zaopatrujemy się już w kolorowe przybory i plecaki, to jednak tworzymy swoje osobiste szkolne wyprawki przed każdym kolejnym rokiem szkolnym. Jaka będzie Twoja osobista wyprawka w tym roku i co ze sobą zabierzesz?
Dbanie o dobrostan psychiczny dzieci i młodzieży to ważne zadanie dla wszystkich nauczycieli i szkolnych specjalistów w kontekście profilaktyki zdrowia psychicznego uczniów. Zostało ono wyszczególnione w punkcie trzecim podstawowych kierunków realizacji polityki oświatowej państwa w roku szkolnym 2024/2025, w którym czytamy: „Wspieranie dobrostanu dzieci i młodzieży, ich zdrowia psychicznego”. Jak więc szkoła może sprostać temu zadaniu?
Co dzieje się w mózgu muzyka jazzowego podczas improwizacji? Takie pytanie postawili sobie w 2008 r. Charles Limb i Allen Braun, którzy w badaniu rezonansowym postanowili zlokalizować fragmenty kory zaangażowane w procesy twórcze. Okazało się, że praca trzech obszarów neuronalnych odróżnia muzyczną improwizację od grania
z pamięci – jeden z nich jest aktywowany, dwa dezaktywowane.
Różne badania wskazują, że wypowiadamy od kilku tysięcy do nawet ponad dwudziestu tysięcy słów dziennie! Pracując w szkole, ogromną ich ilość kierujemy każdego dnia do uczniów. Wiele z nich dotyczy materiału, który przedstawiamy, tłumaczymy, dyskusji dotyczącej informacji, omawianych treści, ale też spora ich część to komunikaty dotyczące zachowania uczniów, ich wiedzy i umiejętności. Nasze słowa mogą być jak woda podlewająca rośliny i sprzyjająca ich rozkwitaniu. Ale mogą też podcinać skrzydła, wzmacniać negatywne myśli, niepokój. Mają wielką moc.
Uczenie przez praktykę to istotny filar dzisiejszej edukacji, odpowiadający na wymagania współczesności i potrzebę rozwoju kompetencji przyszłości. Wśród ważnych trendów dydaktycznych na wszystkich szczeblach edukacyjnych – od szkoły podstawowej po wyższe uczelnie – prężnie rozwija się metodologia Project Based Learning, czyli uczenia metodą projektu. To model, w którym sprawczość oddaje się osobom uczącym się. Jest to kolejna tendencja odzwierciedlająca zmieniającą się pozycję nauczyciela czy wykładowcy. Chodzi o odejście od modelu podawczego, wykładowego w kierunku facylitacji procesu, bycia trenerem i moderatorem zmian.
Osoby, które pracują z dziećmi o zróżnicowanych potrzebach edukacyjnych, powinny doskonale znać i stosować zasady udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej. Zbyt późno dostrzeżone problemy dziecka mogą negatywnie wpływać na jego wyniki w nauce, zachowanie czy też funkcjonowanie zarówno w placówce edukacyjnej, jak i w środowisku domowym.