Paradoks współczesnej szkoły polega na tym, że wymagamy od uczniów samodzielności, choć rzadko uczymy ich, jak się uczyć. Przygotowujemy do egzaminów, ale nie zawsze do samodzielnego myślenia. Tymczasem właśnie ta kompetencja okazuje się najważniejsza – nie tylko na maturze, lecz również w dalszej edukacji i życiu. Z tej refleksji narodził się autorski program pracy z maturzystami.
Dział: Polski w praktyce
Uczniowie funkcjonują dziś w świecie cyfrowym – takie opinie padają podczas konferencji i szkoleń dla nauczycieli już od co najmniej dekady. Coraz częściej wymaga się od nauczycieli angażującego sposobu prowadzenia zajęć, który będzie odpowiadał potrzebom współczesnych pokoleń. Sytuacja ta jest dość trudna, ponieważ jako nauczyciele zaczynamy bardziej przypominać animatora czasu wolnego o zabarwieniu literackim niż osobę, która otwiera przed uczniami świat literatury, języka i wartości. Standardowe atrybuty nauczyciela: podręcznik, tablica, kreda przestają być wystarczające, a przynajmniej nie są w stanie na tyle zaciekawić wychowanków, by utrzymać ich uwagę przez trzy kwadranse.
Jednym z największych wyzwań stawianych szkolnym polonistom jest zachęcenie uczniów do czytania lektur szkolnych. W dobie internetu i opracowań młodzież bardzo często rezygnuje z zapoznania się z całością utworu na rzecz streszczeń lub filmików, które omawiają całość lektury.
