Dołącz do czytelników
Brak wyników

Praktyczny Przewodnik Nauczyciela

13 maja 2019

NR 30 (Maj 2019)

Scenariusz lekcji do filmu Twój Simon (reż. Greg Berlanti, USA 2018)

230
Temat zajęć Każdy zasługuje na wielką miłość
Grupa wiekowa Szkoła podstawowa, klasy VII–VIII i gimnazjum, klasa III
Czas realizacji 1 lub 2 godziny lekcyjne*
Zagadnienia 
edukacyjne
  • Stereotypy jako problem społeczny. Jak wpływają na nasze myślenie?
  • Kompleksy i tajemnice. Moja samoocena wobec presji środowiska.
  • Odkrywanie własnej seksualności – o czym muszę wiedzieć, wchodząc w dorosłość?
  • Prawo do prywatności w dobie Internetu. Kiedy naruszamy czyjeś dobro?
  • Mój światopogląd a zjawisko homofobii. Na jakich wartościach opieram własne sądy?
Cele operacyjne Poznawcze
uczeń/uczennica:
  • wnikliwie analizuje film „Twój Simon”,
  • bierze udział w rozmowie o tożsamości jednostki, wpływie grupy, tożsamości zbiorowej, 
  • podejmuje tematykę poczucia inności,
  • uczy się charakterystyki bohaterów,
  • analizuje relacje: rówieśnicy w grupie, jednostka i grupa, dorośli i dzieci,
  • uczy się języka filmu, 
  • poszerza swoją wiedzę o uczuciach i relacjach ludzkich,
  • konforntuje swoje przekonania z innymi, 
  • snuje refleksję o relacjach między ludźmi
Kształcące
uczeń/uczennica:
  • uczeń analizuje stany emocjolnalne bohaterów, uczy się opowiadać o tematach tabuizowanych, podejmuje refleksję o problemach, które jego rówieśnicy mogą skrywać,
  • dostrzega zagadnienia etyczne,
  • kształci umiejętności trafnego argumentowania, refleksji nad zachowaniem swoim i innych
Wychowawcze
uczeń/uczennica:
  • potrafi analizować problemy etyczne współczesnego świata, 
  • uczy się empatii, 
  • dostrzega sytuację jednostki w grupie i grupy wobec jednostki
Metody i formy pracy
  • praca w grupie i na forum klasy, w zespole trzyosobowym,
  • rozmowa w większej grupie,
  • podejmowanie autorefleksji,
  • metoda „dwóch plecaków”
Pomoce dydaktyczne
  • dwa puste plecaki,
  • kartki o grubości bloku technicznego w formacie A5,
  • flamastry,
  • duży arkusz papieru z narysowanym schematycznym plecakiem,
  • tablica lub flipchart,
  • sala z krzesłami ustawionymi w okręgu

* Wskazówka: nauczyciel może wybrać zagadnienia do omówienia i zrealizować proponowane zadania w krótszym czasie.

POLECAMY

 

Przebieg zajęć

  • Zanim rozpocznie się lekcja, pomieszczenie powinno być przygotowane tak, aby wszyscy mogli siedzieć w kole. 
  • Nauczyciel wita uczniów i rozpoczyna spotkanie od metody „dwóch plecaków”.

Uczniowie siedzą w kole i odpowiadają na pytanie nauczyciela: „Co przynieśliście dzisiaj do szkoły w swoich plecakach?”. Podczas takiej wolnej rozmowy uczniowie zwykle rozmawiają o książkach, które mają w plecaku, przedmiotach, jakie dzisiaj są w szkole, o pracach domowych, drugim śniadaniu, a także wielu rzeczach, które noszą w plecakach, ale niekoniecznie są potrzebne na lekcji: o słuchawkach, telefonach, książkach, które czytają w tramwaju, jakichś prywatnych notesach, kosmetyczkach itd. Nauczyciel prosi, aby do pustego plecaka, który przygotował, powkładali to, co noszą na co dzień. Uczniowie wkładają: książki, zeszyty, piórnik, bidon z wodą itd.

Nauczyciel ustawia plecak na środku klasy i mówi: „Nauczyciele często mówią, że uczeń przychodzi do szkoły z dwoma plecakami. Jeden z nich jest właśnie taki, jak to opisaliście, i zapakowany jest tymi wszystkimi przedmiotami, które tu włożyliście. Drugi plecak jest niewidzialny, ponieważ człowiek pakuje do niego zawsze to wszystko, o czym rozmyśla, wszystkie swoje uczucia, emocje, relacje z ludźmi, świat swoich wewnętrznych przeżyć. Tego, co w danej chwili czujemy, nie jesteśmy w stanie zostawić, zawsze zabieramy ze sobą. Jak myślicie, co to jest?”. 

Nauczyciel wyciąga jeszcze jeden pusty plecak i ustawia go koło pierwszego, zapełnionego książkami. Rozdaje uczniom kartki w rozmiarze A5 o grubości bloku technicznego. I prosi o wykonanie następującego polecenia: „Zastanówcie się, co uczniowie noszą w niewidzialnych plecakach i z czym przychodzą do szkoły. Zapiszcie to na karcie i włóżcie ją do drugiego, pustego obecnie plecaka”.

Uczniowie mają na wykonanie zadania kilka minut. Zastanawiają się, a potem zapisują. Nauczyciel powinien zrealizować ten element lekcji powoli, dając uczniom czas na refleksję. Nad tym zadaniem każdy pracuje sam i w ciszy. Powoli uczniowie wkładają do plecaka swoje kartki. Następnie nauczyciel prosi jednego z uczniów, aby wyciągał z plecaka po kolei kartki i odczytywał je. Zwraca się do klasy: „Teraz powoli będziemy odczytywać te kartki, a wy zdecydujcie, co z tych przyniesionych tematów/problemów/emocji uczeń chciałby schować i wciąż trzymać w niewidzialnym plecaku, a czego nie boi się pokazać innym.” 

Uczeń odczytuje, a pozostali wybierają, dyskutując nad poszczególnymi problemami. Układają karty na podłodze według następującej zasady: jeśli sprawa nie jest krępująca – kartka położona jest napisem do góry. Jeśli uczniowie decydują, że wymienione sprawy są do ukrycia w szkole, kartka zostaje położona napisem do dołu, tak by ukryć temat. Dialog może wyglądać według następującego schematu:
Uczeń wyjmuje kartkę z plecaka, odczytuje: 

Nauczyciel: Jak ułożymy tę kartkę? Czy w szkole brak pieniędzy to wstyd?
Uczniowie: Tak, bo nie można pójść z innymi do McDonald’sa albo nie ma się dobrego telefonu.
Nauczyciel: Jak kładziemy kartkę?
Uczniowie: Napis dołem. Zasłaniamy.
Uczeń wyjmuje następną kartkę: 

Nauczyciel: Czy nieśmiałość to w szkole rzecz wstydliwa? 
Uczeń 1.: Tak, bo trzeba zawsze być ziomkiem.
Uczeń 2.: Nie, przecież ja też ...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań magazynu "Polonistyka"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy