Dołącz do czytelników
Brak wyników

Warsztat psychologiczny

27 listopada 2017

NR 4 (Styczeń 2015)

„Óczeń” z dysleksją

0 90

Praca z uczniem, u którego stwierdzono dysleksję, wymaga dużo czasu i cierpliwości. Jak przygotować się do takiego wyzwania?

O problemach dyslektyków nie tylko z czytaniem i pisaniem, ale też z opowiadaniem, słuchaniem tekstów i rozumieniem wypowiedzi nauczyciela, organizacją czasową oraz organizacją swoich działań (zapominanie, gubienie przedmiotów, niekończenie rozpoczętych czynności, robienie bałaganu wokół siebie), z wykonywaniem niektórych układów gimnastycznych, utrzymaniem równowagi, chwytaniem i rzucaniem piłki – wiemy naprawdę bardzo dużo. O tym, jak diagnozować specyficzne trudności w uczeniu się, i w jaki sposób pracować z uczniem, u którego rozpoznano dysleksję, dysortografię, dysgrafię lub dyskalkulię – również. A mimo to, wielu nauczycieli ma z tym ogromne trudności. Mam tu na myśli kwestię obowiązkowej indywidualizacji, prowadzonej w toku bieżącej pracy z dyslektykiem i rzeczywiste dostosowanie wobec niego wymagań edukacyjnych przez nauczycieli każdego przedmiotu – nie tylko polonistę. Dysleksja rozwojowa – mająca różne przyczyny i występująca z różnym nasileniem – może u ucznia objawiać się nie tylko na lekcji języka polskiego, ale również podczas uczenia się matematyki, języków obcych, geografii, historii,  na wychowaniu fizycznym i przedmiotach artystyczno-technicznych.

Kiedy nauczyciel zadaje pytanie: Jak prowadzić zajęcia lekcyjne, gdy ogółu uczniów dysleksja nie dotyczy?, za każdym razem odpowiadam tak samo: Sposobem na pogodzenie interesów wszystkich uczniów w klasie jest właśnie indywidualizacja nauczania. Rozumiana jako daleko posunięta różnorodność działań i wymagań stawianych uczniom, metod i form pracy oraz zadań wykonywanych na lekcji. Zainteresowanym przedstawiam wersję rozszerzoną, przekonując, jak niewielkim wysiłkiem można tego dokonać.  

Uczeń z dysleksją rozwojową to uczeń o specjalnych potrzebach edukacyjnych. Ale praca z nim wcale nie wymaga od nauczyciela podejmowania niezwykłych czy nieznanych mu do tej pory oddziaływań pedagogicznych. Potrzeba tu jedynie podmiotowego podejścia do ucznia i jego trudności, korzystania z systematycznie uzupełnianej wiedzy merytorycznej, sensownie przemyślanej organizacji zajęć lekcyjnych, współpracy z innymi nauczycielami oraz rodzicami ucznia. Jednym słowem, bycia nauczycielem – nie tylko wykonywania tego zawodu. 

Krok 1 – Wiedza na temat ucznia, rodzaju jego specyficznych trudności w uczeniu się. 

Nauczyciel powinien znać dobrze specyfikę problemu dysleksji, dysortografii, dysgrafii i dyskalkulii, tak aby każdy uczeń mógł liczyć na jego kompetentną pomoc. Powinien także zapoznać się z opinią ucznia, wystawioną po badaniach diagnostycznych przez poradnię psychologiczno-pedagogiczną. To umożliwi mu poznanie możliwości i ograniczeń ucznia, z którym pracuje na lekcjach swojego przedmiotu, rozumienie jego problemów i sprzeczności, np.: między dobrą znajomością faktów historycznych a trudnościami z ich chronologicznym uporządkowaniem, wiedzą z zakresu geografii a niemożnością zorientowania się na mapie, wielokrotnym przepisywaniem tego samego tekstu w ramach poprawy pracy klasowej a popełnianiem podczas przepisywania coraz to nowych błędów, zaczytywaniem się książkami a popełnianiem licznych błędów ortograficznych w często powtarzających się wyrazach, ładnym przepisywaniem kilkunastu linijek a bazgraniem w dalszej części kartki zeszytu itp. 

Krok 2 – Organizacja przestrzeni klasowej. 

Na ilu lekcjach nauczyciele zadają sobie trud elastycznego traktowania klasowej przestrzeni? Zmieniania jej poprzez przestawianie ławek stosownie do realizowanych zadań, dbając o właściwe przydzielanie miejsc uczniom o specjalnych potrzebach edukacyjnych, w tym również z dysleksją? Profesor Bogdanowicz twierdzi, że standardowy układ klasy nie pozwala na wyrównywanie szans edukacyjnych wszystkich uczniów: „Niezainteresowani przedmiotem znajdą dogodne miejsce do nieróbstwa, wręcz przeszkadzania w lekcji, natomiast ci zawsze przygotowani usiądą w polu widzenia nauczyciela, który de facto tylko dla nich prowadzi lekcje. Uczniowie z trudnościami albo giną w przestrzeni, alb...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań magazynu "Polonistyka"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy