Klub Książki

Polski w praktyce

Jak słusznie zauważył prof. Marian Stala: „O dziecku wrzuconym w świat rzeczy i ludzi napisano tysiące stron”, by zaraz jednak dodać, że „liczne pokrewieństwa i podobieństwa nie osłabiają tomu Nowickiej”, złożonego z czterdziestu czterech mikrohistorii, wskrzeszającego konwencję prozy poetyckiej, polemizującego zaś z mitem dzieciństwa.

Skupienie 

Wchodzę do sali, ma się zacząć Klub Książki poświęcony Bronce Nowickiej. Obiecałam uczniom, że przyniosę fragmenty tekstów i wspólnie je przeczytamy – książka jest nowa, trudno ją zdobyć. Okazuje się to zbędne. Siedzą w ciszy, każdy ma przed sobą nowy, specjalnie zakupiony egzemplarz z tajemniczym tytułem Nakarmić kamień. Jest cicho, jakoś niepokojąco. Choć wszyscy przeczytali czterdzieści cztery krótkie formy – trudno nam rozpocząć. Pytam ich, dlaczego tak jest? W odpowiedzi słyszę: „Bo te teksty zmuszają do skupienia”. A jednak rozmawiamy – o tym, o czym wolelibyśmy razem pomilczeć. 

POLECAMY

Dziecko

To ono jest bohaterem historii, którą opowiada personalnie – „ja poszłam”, „ja wzięłam”. Są jednak fragmenty, gdzie opowieść prowadzona jest przez trzecioosobowego narratora – „dziecko martwi się”, „dziecko chce”. Nowicka bez żadnych kompromisów demaskuje mit dzieciństwa – czasu, który w tradycji literackiej wielokrotnie idealizowano. Wykreowana przez nią istota to dziewczynka, która usilnie pragnie zasmak...

Pozostałe 90% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań magazynu "Polonistyka"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
  • ...i wiele więcej!

Przypisy