Fobia szkolna (skolionofobia, didaskaleinofobia) to forma zaburzeń lękowych o różnorodnych przyczynach. Jest ona zapewne jednym z zaburzeń lęku separacyjnego (przed rozstaniem z matką), nie należy do tzw. fobii specyficznych, jak na np. nieracjonalny lęk przed pająkami (arachnofobia), wysokością (akrofobia) czy zamkniętymi przestrzeniami (klaustrofobia).
POLECAMY
Podstawowym objawem fobii szkolnej jest lęk przed uczęszczaniem do szkoły, który ujawnia się zazwyczaj w postaci bólów głowy, brzucha, drżenia rąk, wymiotów, biegunki, duszności, pocenia się, nawracających infekcji dróg oddechowych (mogą one być również wynikiem osłabienia układu odpornościowego spowodowanego uporczywym stresem).
Do przejawów tego zaburzenia zaliczane są także: brak apetytu, moczenie nocne, jąkanie się, tiki nerwowe, drażliwość, nieuzasadniona agresja. Znaczne nasilenie objawów może uniemożliwić dziecku naukę w szkole, zaś stosowanie przymusu tylko je pogłębia. Cechą charakterystyczną fobii szkolnej jest całkowite ustępowanie symptomów z chwilą ustąpienia „zagrożenia”, czyli konieczności pójścia do szkoły.
Fobia szkolna może być lękiem przed szkołą „samą w sobie” bądź klasyczną fobią sytuacyjną – uczeń boi się konkretnych sytuacji, jakie w szkole mają miejsce. Szuka wtedy różnych uzasadnień swojego stanu i niechęci pójścia do szkoły, np. „Lekcje będą zbyt trudne”; „Nauczyciele mnie nie lubią”; „Pewnie będę pytany na każdej lekcji...
Pozostałe 90% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów
- 6 wydań magazynu "Polonistyka"
- Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
- Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
- ...i wiele więcej!
Dołącz do 5000 + czytelników, którzy nieustannie pogłębiają swoją wiedzę z zakresu skutecznego nauczania języka polskiego.
Otrzymuj co 2 miesiące gotowe narzędzia oraz podpowiedzi, jak przeprowadzić ciekawe zajęcia oraz jak angażować uczniów i podnosić ich aktywność.
