Dołącz do czytelników
Brak wyników

Polski w praktyce

13 maja 2019

NR 30 (Maj 2019)

Wykorzystanie SI na zajęciach korekcyjno-kompensacyjnych i dydaktyczno-wyrównawczych

0 40

Obecnie środowisko edukacyjne coraz więcej uwagi poświęca dzieciom i młodzieży ze specjalnymi potrzebami rozwojowymi i edukacyjnymi, czyli uczniom, u których zdiagnozowano spektrum różnego rodzaju objawów znacznie utrudniających lub wręcz uniemożliwiających funkcjonowanie w kilku obszarach, m.in. ruchowym, społecznym, emocjonalnym, sensorycznym, komunikacyjnym czy poznawczym. W związku z tym bardzo dużą wagę przykłada się do właściwego udzielania wsparcia psychologiczno-pedagogicznego przez szkołę. Podpowiadamy, jak w jego ramach wykorzystać metody integracji sensorycznej.

Rodzaj i charakter udzielanej pomocy zmienia się z roku na rok ze względu na coraz większą świadomość i wiedzę w tym zakresie. Co za tym idzie, zmieniają się również oczekiwania względem nauczycieli i pedagogów. Jednym z zadań osób, które uczą w szkołach, staje się diagnozowanie potrzeb podopiecznych i stwarzanie im takich warunków, by ich rozwój mógł przebiegać jak najbardziej harmonijnie. Jest to niezwykle trudne i wymaga ciągłego doskonalenia własnych umiejętności, zdobywania nowych doświadczeń i dokształcania się, by urozmaicać prowadzone zajęcia z zakresu pomocy psychologiczno-pedagogicznej i wiedzieć, jakie dodatkowe metody można wykorzystać w ich trakcie. 

Rodzaje trudności

Niezwykle istotne staje się zrozumienie, że poziom funkcjonowania ucznia ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi może być bardzo różny. Nie ma dwójki dzieci, które w takim samym stopniu przejawiałyby dane trudności czy zaburzenia. Wszystko jest bowiem znacznie uzależnione od stopnia ich nasilenia i możliwości kompensacyjnych, które zależą od poziomu inteligencji danej osoby, jej cech charakteru, temperamentu, ale również tego, jakie wsparcie otrzymuje ona w środowisku rodzinnym. Ze względu na rodzaj trudności wyróżniamy:
 

Tabela 1. Objawy dysleksji u dziecka w wieku wczesnoszkolnym i szkolnym
Objawy dysleksji u uczniów klas I–III Objawy dysleksji u uczniów klas IV–VI
  • mała sprawność ruchowa, dziecko słabo biega, skacze, ma problem z wykonywaniem ćwiczeń fizycznych;
  • trudności z wykonywaniem ćwiczeń równoważnych;
  • problem z opanowaniem umiejętności jazdy na rowerze, hulajnodze;
  • mała sprawność manualna;
  • nieprawidłowy chwyt narzędzia pisarskiego;
  • problem z rozróżnianiem liter o podobnym kształcie (b–d, m–n);
  • przekręcanie wyrazów;
  • problem z różnicowaniem głosek podobnych fonetycznie;
  • trudności z orientacją w przestrzeni, wyznaczaniem kierunków;
  • trudności z nauką czytania, pisania, liczenia
  • utrzymujące się problemy w czytaniu i pisaniu;
  • trudności z opanowaniem reguł gramatycznych i ortograficznych;
  • trudności w orientacji w przestrzeni i koordynacji wzrokowo-ruchowej i problemy z nauką przedmiotów, gdzie jest to umiejętność konieczna (np. geografia, matematyka);
  • niechęć do robienia notatek;
  • trudność z opanowaniem materiału przekazywanego tylko ustnie lub pisemnie;
  • problem z organizacją pracy;
  • trudności w nauce języka obcego;
  • trudności w nauce wierszy, zapamiętywaniu pojęć, definicji



1. dysleksję rozwojową, czyli specyficzne trudności w czytaniu i pisaniu, które mogą objawiać się jako:

  • trudności w czytaniu,
  • trudności w pisaniu dotyczące ekspresji pisma, czyli umiejętności przelewania swoich myśli i spostrzeżeń na papier, tworzenia różnego rodzaju historii, opowiadań, tekstów (jest to rodzaj trudności, którego nie diagnozuje się w poradniach, a bardzo często dzieci przejawiają problemy w tym zakresie) oraz poprawności zapisu (dysortografia), czyli umiejętności opanowania reguł i zasad gramatyczno-ortograficznych i wykorzystania ich w praktyce w czasie tworzenia prac pisemnych;

2. dyskalkulię, czyli trudności w opanowaniu podstawowych działań arytmetycznych, problemy z właściwym posługiwaniem się liczbami, przy jednoczesnym prawidłowym rozwoju intelektualnym dziecka;

3. dyspraksję, czyli zaburzenia w zakresie opanowania umiejętności ruchowych. Najczęściej objawia się ona pod postacią słabej koordynacji, trudności z planowaniem i właściwą organizacją ruchu. Zakłada się, że często towarzyszy jej również obniżona sprawność zarówno motoryki małej, jak i dużej. W związku z tym przypuszcza się, że jednym z efektów dyspraksji może stać się dysgrafia charakteryzująca się bardzo niskim poziomem graficznym pisma;

4. specyficzne zaburzenia rozwoju językowego, które objawiają się tym, że język mówiony jest zaburzony w odniesieniu do innych sfer, w tym również do rozwoju niewerbalnego dziecka. Zaburzenia te są bardzo trudne i uporczywe. Mogą obejmować takie obszary, jak: mówienie, rozumienie mowy, uży-
wanie języka zgodnie z kontekstem społecznym oraz sytuacją, w jakiej znajduje się dziecko. 

Liczba zaburzeń, z którymi spotykamy się w trakcie pracy w szkole, jest bardzo duża. Nie da się również ukryć, że wspomaganie rozwoju dziecka jest procesem długotrwałym i wymagającym olbrzymiego zaangażowania ze strony nauczycieli, psychologów i pedagogów. Polega to bowiem na takiej organizacji zarówno przestrzeni, jak i samego procesu dydaktycznego, aby możliwe stało się wspieranie tych cech dziecka, które rozwijają się prawidłowo, przy jednoczesnym zwracaniu uwagi i doskonaleniu, w toku zajęć, tych umiejętności, które sprawiają uczniowi problem. W tym celu należy przygotowywać różnego rodzaju ćwiczenia, ciekawe zabawy motywujące i zachęcające dziecko do pracy, warsztaty i eksperymenty, dzięki którym młody człowiek będzie odczuwał radość i satysfakcję oraz będzie w ...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań magazynu "Polonistyka"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy